حس خوب محرم

نمی دونم حاصل کار تبلیغاتیه یا واقعا مسئله روان شناسانه و اینهاست ولی من ارتباطی که با امام حسین برقرار می تونم بکنم رو با بقیه امام ها ندارم. هنوز هم پرافتخار ترین روز عمرم روز عاشورای چند سال (؟!) پیشه، معنوی ترین حس رو توی محرم دارم. با همه حرف و حدیثهایی که در مورد زیارت عاشورا هست لذت می برم از خوندنش. برای همین الان خیلی خوشحالم که دوباره محرم اومده. انگار ماه رمضون باشه. خوشحالم که باز روز عاشورا مثل هر سال میرم از یه جایی که تا سال بعد گم میشه چند تا فیلمی که از اون روز خدایی داریم رو می بینم (و الان هم استرس دارم که پیداشون می تونم بکنم یا نه!). که اربعین شله زرد بخوریم، که بریم جاهای مختلف که مراسمشون رو دوست ندارم، ولی شام و مقداری مشاهدات مردم شناسانه به رفتنش می ارزه. خلاصه چه خوب که محرم اومد. خدایا شکرت.

یه مقدار زیادی از ،این حس خوب هم برمیگرده به مامان امیر. دیده بودم که محرم رو دوست داشت. حیف که نیست که مطمئن بشم ایشون هم رابطه اش با امام حسین یه جور دیگه بود یا نه. قدیس بود روی زمین. چه خوب که برای همون مدت کوتاه دیدمشون. خدا رحمتشون کنه.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>