سالگرد

الان تقریبا سالگرد این پست هست، اگرچه موضوعش هیچوقت از داغی نمیفته :)) به همین مناسبت می خوام دوباره در مورد دوستی بنویسم.

دوستی یکی از کلمه هاییه که واقعا در حقش خیلی ظلم میشه، برای اینکه خیلی ها لایقش نیستند ولی از کمبود کلمه بهشون همین رو میگیم. واقعا حق دوستهای واقعی نیست که یک اسم داشته باشند با دوستهای الکی!

و البته داشتن دوست واقعی هم نعمتیه که نصیب هر کسی نمیشه، برای همین شاید این پست من رو همه درک نکنند. دست خود آدم هم نیست، شانسه واقعا. خود من خوب می فهمم چون تا یه جایی از زندگیم نداشتم. بعدش که یه بهترین دوست پیدا کردم. بعدش رفقایی پیدا کردم که جز سرمایه های زندگیم هستند. ولی خوب غیر واقعیش هم در زندگی همه هست. شانس بیاری و واقعیش رو داشته باشی می دونی من چی میگم!

من هرچی سالهای زندگیم پیش میره این موضوع برام مهمتر میشه. در حدی که خیلی وقتها دلم می خواد برام توی غار و هیچ آدمی رو نبینم چون غیر واقعی بودن اذیتم می کنه، ولی نمیشه دیگه. تا وقتی دو طرف آگاهند که برای هم دوست الکی هستند البته مشکلی نیست، مشکل اونجاست که یکی فکر می کنه رابطه واقعیه و انرژی بی خودی صرف می کنه!

حالا گفتم یک راهنما برای ردیابی دوستهای غیرواقعی براتون بنویسم باشد که شما هم رستگار شوید و برای دوست الکی، همان دوست الکی باشید نه بیشتر :))

برای دوست واقعی شخص شما مهم هستید، برای دوست الکی حضور یک آدم. یعنی چی؟ یعنی اگه شما از زندگی دوست واقعی غیب شید، یه جا خالی میشه که پر شدنی نیست. ولی برای دوست الکی یه جای خالی وجود داره که مهمه یه آدمی توش باشه، فعلا شما هستید، نشد یکی دیگه! توی مهاجرت به خصوص چون آدم از دوستهای واقعی دور میشه خیلیها از این طریق تنهایی شون رو پر می کنند. مهم نیست تنهاییه با کی پر میشه، مهم اینه که یکی باشه. این در واقع زیربنای تفاوت هست، نشانه ها از این تفاوت بنیادی بروز می کنند. (طبیعتا هر دوستی که آدم توی مهاجرت پیدا می کنه اینجوری نیست. خیلی وقتها هم شما یک نفر که خودش براتون مهمه رو توی محیط جدید می بینید و خیلی دوستی های خوبی شکل می گیره. مهم اینه که این دو دسته با هم قاتی نشند!)

نشانه خیلی مهم دوست واقعی:

صداقت! البته شاید این خیلی زیاد برای من مهمه، ولی خیلی برام مهمه. واقعا رنکینگ آدمها رو برام عوض می کنه و کسی که باهام صادق نباشه خیلی صادقانه براش اهمیت زیادی قائل نیستم!

یعنی نه به شما دروغ میگه، نه چیزی رو پنهان می کنه. همین رو برعکس کنید میشه دوست غیرواقعی. منظورم از اینکه چیزی رو پنهان نمی کنه این نیست که شما از همه زندگی طرف باید خبر داشته باشید. ولی این فرق داره با عمدا پنهان کردن چیزی که مساله خصوصی نیست. بیشتر پنهان کاری هایی که دوست غیرواقعی رو لو میدن هم مربوط به روابط و مهمونی ها و …هستند. یه دوست واقعی راحت می تونه به دوستش که قرار نیست در فلان جا باشه من امشب میرم اون مهمونی. دوست غیر واقعی بهتون نمیگه همچین مهمونی ای هست اصلا.

نشانه دوم:

یک ورژن دیگه همین صدافت نداشتن با کمی پیچش در رابطه با دوستان الکی، اینه که بعضی وفتها انگار شما رو نمی بینند در حالی که جلوی چشمشون هستید. یا مثلا دوست واقعی راحت میگه ما با فلانی و فلانی یک گروه تلگرام داریم در مورد بهمان. بعد در مورد عکسی که تو گروه بوده یه چیزی میگه. خوب طبیعتا گروه به شما مربوط نیست که توش نیستید، ایرادی هم نداره! مثلا همون مهمونی بالایی که دعوت نبودید، خوب طبیعیه! همه همه جا قرار نیست باشند. دوست غیرواقعی یک میشینه جلوی شما با دوست غیرواقعی دو در مورد پیامهای گروه حرف می زنه ولی نمیگه داستان چیه، چیزی هم نیست که قرار باشه مخفی باشه چون جلوی شما دارند راجع بهش حرف می زنند، ولی همون دو جمله که ما یه گروه داریم که…رو هیچوقت ازشون نمی شنوید. یا در مورد یه خاطره ای دارند صحبت می کنند، که شما نبودید، ولی یه جمله که ما رفته بودیم فلان جا در مقدمه بحث نمی گن. انگار شما نامرئی هستید.

نشانه سوم که بیشتر به گروه دوستان غیرواقعی برمیگرده:

توی گروهشون (تلگرام، واتزاپ،…) نیستید. یه درصد خیلی ناچیزی از افراد هستند که هنوز با هم رابطه دارند ولی گروه تلگرام یا مشابهش ندارند. پس اگر با یک جمع در ارتباط هستید و توی گروه نیستید خیلی روشون حساب نکنید. فقط دارید یه جای خالی رو پر می کنید که با هر موجود دوپای دیگه ای براشون قابل پر شدنه! امتحان کنید می بینید چه زود پر میشه.

نشانه چهارم که در دوست واقعی مشاهده میشه و در دوست الکی نه:

دوست واقعی یاد علایق شما هست! یعنی یه وقتی یه چیزی توی فیسبوک می بینه که شما ممکنه خوشتون بیاد تگتون می کنه. خبر برگزاری نمایشگاهی کنسرتی نمایشی چیزی ببینه که بدونه براتون جالبه می فرسته (همین که می دونه البته خودش یه مرحله است! ممکنه توی اوایل یه دوستی واقعی باشید و هنوز ندونه مثلا. ندونستن رو باید درنظر بگیرید!). توی اخبار یه چیزی مرتبط با موضوعات مورد علاقه شما به چشمش می خوره براتون فوروارد می کنه و امثال این. دوست غیرواقعی چی؟ صاف میره همونجایی که اصلا یه عمره شما آرزوش رو داشتید و از قیافه تون هرکی یه بار شما رو ببینه می فهمه به این موضوع علاقه دارید، ولی یادش نمی مونه که به شما هم بگه همچین جایی هست و من دارم میرم.


شماها چه معیاری برای تفکیک دوست واقعی و الکی دارید؟ دوست دارم از تجربیات بقیه هم استفاده کنم :)

البته به نظر من هردوشون در زندگی لازم هستند و کارکرد خودشون رو دارند. ولی مهمه که یه دوست الکی رو با دوست واقعی اشتباه نگیریم و به قول معروف برای کسی بمیری که برات تب کنه. بعضی ها مثل من در عنفوان جوانی ساده اند و خیلی ها رو دوست واقعی می پندارند، ولی مرور زمان به آدم نشون میده اینطوری نیست.

دوست واقعی سرمایه غیر قابل جایگزینیه. جای هر کدومشون رو با هیچ چیز نمیشه پر کرد.

دوست الکی از شکلی به شکل دیگه تبدیل میشه ولی از بین نمیره! اصلا نگرانش نباشید :)) اگر حواستون باشه و با دوست واقعی قاتی اش نکنید، به همون سادگی که اون می تونه هر کس دیگه ای رو جایگزین شما کنه، شما هم می تونید. اینجا دوباره اشاره می کنیم به همون شعر سعدی که پارسال گذاشتم…چیزی که زیاده آدم:

که بر و بحر فراخ است و آدمی بسیار..

16 دیدگاه در “سالگرد

  1. آخ آخ!
    من چقدر اینجا غصه خوردم از دست دوستاى الکى اى که اشتباهى فکر کرده بودم واقعى ان :(
    داغ دلم تازه شد :/

    چقد خوب تفاوتاشونو نوشتى.

    از همین جا مقدار معتنابهى بوس حواله میکنم سمت عادله که باهاش فهمیدم دوست واقعى داشتن چه حسى داره :***

  2. دوست…..دارم فکر می کنم..احتمالا من اکثر نقش یه دوست غیر واقعی و دارم…راستش….بعد مدرسه…نمی دونم چی شد…که نتونستم با کسی صمیمی بشم…از دانشگاه به بعد…..تفاوت زیادی بین من و بقیه بود…شاید چون دانشگاه آزاد بودیم… و هرکدوم مال یه وادی…..اما تو مدرسه یه محله بودیم…خانواده های شبیه به هم….
    بعد که سر کار رفتم دیگه بدتر….هیچی ام به هیچکی نمی خورد…. اونا فرق داشتن….در کنارشون بودم…اما باهاشون احساس فاصله می کردم….
    حالا ام که بعد چند سال استعفا دادم…توی خونه….خیلی خلا یه دوست و حس می کنم….می دونم خودمم مقصرم در جذب….ولی دیگه خیلی اعتماد ندارم….

    • نگو من نقش دوست غیر واقعی دارم مریم جان، اونها هم برای تو همین بودند دیگه! به نظر من واقعا شانسیه، ارزش مثبت نداره دوست واقعی داشتن که اگر خوب باشی مثلا گیرت بیاد و اگر نداری تقصیر داشته باشی. شانسه. نباشه هم فامیل می تونند جاش رو بگیرند یه جورایی. ایشالا همون دوستهای مدرسه یا دوست های جدید واقعی باز توی مسیرت قرار بگیرند.

  3. همون معیار اینکه کسی رو نمیشه جایگزین دوست واقعی کرد برای من خیلی کاربرد داره… اطرافم پره از آدم ها و ارتباطات اما هیچ کدوم جای اون معدود دوست های واقعی رو نمی گیره…. چقدر جات خالیه پیشم عارفه و چقدر به بودنت اینجا احتیاج دارم واقعا… یه مورد هم اینکه با دوست واقعی خود واقعیت هستی و هیچ نگرانی نداری الان این حرف رو زدم و این کار رو کردم خوشش میاد یا نه متقابلا اون هم خود واقعیشه ممکنه گریه کنه بخنده عصبانی باشه اما خودشه وهیچ نگرانی و استرسی وجود نداره چون اینقدر همدیگه رو میشناسید که می فهمید ودرک می کنید همدیگه رو

    • راست میگی زینب جون اون هم خیلی معیار خوبیه..واقعا آدم پیش دوست واقعی خیالش راحته، برای همین گاهی دوست واقعی از فامیل هم بهتره!
      جای شما هم اینجا خیلی خالیه دوست جان!

  4. من با تفکیک دوست واقعی از دوست الکی موافقم اما به نظرم معیارهای تفکیک اینا از هم، برای هر فردی میتونه مجزا باشه و مثلا من خودم به انتهای مورد چهارمی که گفتی، نقد دارم
    دوست الکی، لزوما نباید یادش باشه که فلان جا مورد علاقه ی منه و به من خبر بده، برای من اینجوریه که اگه یادش بیاد و حتی یه تلنگری هم بهش برسه که به مژده خبر بده، بعد باز خبر نده، از نظرم اند برجنسیشه!
    وگرنه به نظرم، واقعا ممکنه که بنده خدا به علت گیج و ویجی، یادش رفته باشه . البته نمیدونم کانتکستی که تو در ذهن داری، چیه و شاید اگه مختصاتش رو بدونم من هم باهات همرای بشم.

    در بقیه ی موارد، دوباره که خوندم موافقم :دی

    ولی کلا، به نظرم دوستی هم لامصب خیلی مفهوم پساساختار گرایانه ایه، برای من علاوه بر صداقت، که به نظرم مورد دو سه هم مصداق های دیگر صداقت بودند به نوعی، این مهمه که ادم ها نخوان پز داشته هاشون رو بدن، نخوان دل بسوزونند. من یه دوستی هشت ساله ای که خیلی خیلی برام عزیز بود رو در نهایت به خاطر همین دل سوزوندناش اونم سر چیزی که واقعا دست من نیست، کات کردم. از خدا چه پنهون، تا یه جایی خیلی برام، جاش خالی بود ولی الان دیگه نه :) برا همین فکر میکنم هیچ چیزی احتمالا جز عشق مادر پدر( دو سویه) ارزش غصه خوردن نداره

    امضا یک بی خیال :)))

  5. سوال دارم. چرا پست های شما با روان اینجانب بازی می کنند؟! همه ی ملاک هایی که گفتید رو قبول دارم. بماند که صداقت گوهر کم یابیه که این روزا حتی از دوست واقعی هم نباید انتظار داشت. کلا انسانم آرزوست!! اما منم تک تک این موردا به ذهنم اومده و باعث رنجشم شده از بعضیا. یه جایی دیدم نه مثل اینکه خیلیا اینجورین!! پس تکلیف چیه؟! یه جایی دپرس شدم! فهمیدم خودتی و خودت حتی فامیلم که خیلی بهش اعتقاد داشتم یه جایی دیدم که نه… دوستیا اونی نبود که نشون داده میشد و همیشه اونی ضرر میکنه که صادقانه خودشو حسشو در طبق اخلاص گذاشته و ازش اختلاس شده!!! اون مورد سکرت بودن بدجور رو اعصاب آدم میره. اینو خیلی قبول دارم… چون باهاش مواجه بودم. بعضی از آدم ها هم هستن که فکر میکنن چون همه چیز زندگیشون به همه ربط نداره پس اگر پنهان کنن چیزایی که واقعا بین دوستای واقعی قایم کردنش معنی نداره، پس اشتباهی نکردن! مرز این دو تا تشخیص دادن برای خود آدم هم مهمه. بعضیام قشنگ میخوان تو چشمت فرو کنن که ببین! این قضیه هستش! ینی خودشون قشنگ میان اول میکننش تو چشم و چالت! بعد میگن نمیگم!! استاپ میکنن تو همون نقطه و تو رو یه جایی رها میکنن که نفهمی از کجا خوردی! نفهمی بالاخره من دوست صمیمیشم یا چی؟! ینی کاملا میخوان که تو بفهمی که من از این قضیه که عنوانشو برات خوندم بقیشو نمیگم باید رمزو وارد کنی تا بتونی ادامه ی مطلبو بشنوی!!! این خیلی توهین آمیزه به نظرم. یا تو آخرین کسی باشی که از اتفاقای مهم زندگیشون خبر دار میشی. اونم تازه چی بشه اتفاقی بفهمی… خب اینجا معلوم میشه صمیمی نیستی و نبودی. الکی بودی برای اون آدم. یه نشونه ی دیگه حسادته… فقط دوستای الکی حسودن. یه نشونه ی دیگه گذشت نکردنه. دوستای الکی اگه یک بار یه چیزیم پیش بیاد … که احتمالش تو هر رابطه ای هست، کینه به دل میگیرن و …. . یه راه دیگه ی شناخت دوست الکی اینه که وقتی تمام ارتباطای مجازیتو مثل تلگرام و ال و بل رو بستی. دگ خبری ازشون نمیشه! در واقع تو یه تفریح بودی گوشه ی مسنجرشون!! حاضر نیستن از مسنجرشون بیان بیرون. برن توی مخاطب ها و یه پیام یا تماس باهات داشته باشن. خیلی راهای دگ هم هست و به نظر من بودن حتی یه دونه از اینا هم هشداریه که بهت میگه حواستو جمع کن… این رابطه ممکنه یه دوستی واقعی نباشه. من دگ یاد گرفتم وقتی فهمیدم کسی الکی بذارمش کنار. در واقع خیلی کم بلدم الکی باشم!! و این شرایطو برام خیلی سخت میکنه. که خب طبیعیه ۹۰ درصد اطرافیان الکی باشن. و تو هم همونقدر الکی باشی براشون… ولی تو هر موقعیتی که الکی میشم به خودم زور میگم که الکی باشم مثل خودشون باشم! همش در تکاپو هستن با درونم. خیلی وقتا برام راحت تره کلا نباشم تا الکی باشم. واقعا راحت تره.

  6. بعد تازه دوستای الکیم درجه بندی دارن! بعضیاشون یه وقتایی خوبن یه وقتایی نه کلا حالی به حالین!!! یه سری دوستای الکی(چه عبارتی ساختید ها!) کاملا بی آزارن! میرن میان هستن همون دور و برا میچرخن!! ولی بعضیاشون… دشمنن! فرق دشمن و دوست الکی رو تشخیص دادن که دگ حیاتی وگرنه یه روزی چنان دلت شکسته میشه که با هزار حلالم کن و … هم بند نمیخوره و فراموش نمیشه.
    این دسته رو باید زود شناخت و راهی کرد که برن همون جایی که بهش متعلق هستن. چند ماه بیشتر نیست ازین که یه دوست ۱۱ ساله رو گرگی تو لباس میش یافتم… که ماه ها آزار و اذیتم کرد با یاری خانوادش. این دوست سالها دوست الکی من بود و من با اردنگی از دنیای خودم بیرونش نکردم. با اینکه میدونستم صادق نیست. صمیمی نیست. و خیلی چیزای دگ. چندین و چند ماه گرفتار قصایایی بودم که واسم درست کرد. اینجا معلوم میشه که چقدر تشخیص و اقدام به موقع حیاتیه.

  7. من خیلی دلم پره خب! حرف دارم!
    خب آخه بعضی دوستام هستن آدمای بدی نیستن… خوبن… هستن… واقعین. ولی نه به اندازه ی یه دوست صمیمی… یه چیزین بین الکی و صمیمی! تو گویی انواع دوستان همچون جدول مندلیف کنار هم نشستن!! هر کدوم یه پوسته دارن با ویژگیهای ظاهری که میگه اینا دوستتن… یه سری چیزاهم تو دلشونه که بسته به بیش و کمش فرق ایجاد میکنه بین الکیا و صمیمیها. دوست صمیمی کمه… هرکی داره قدرشو بدونه. دوستیای واقعی ساختن دست آدماست. میتونه ساخته بشه پرداخت بشه شکل بگیره و پخته بشه. اما دوستی صمیمی یه مرحله داره که دست کسی نیس… و اون انسانیتیه که برمیگرده به درون و روح آدما. کسی که این بعد رو نداشته باشه تهش میتونه یه دوست واقعی باشه. اما صمیمی نه.

    • چدول مندلیف خیلی مثال خوبی بود! مهاجرت و احتمالا تغییرات بزرگ البته خیلی تاثیر داره حسابی بین دسته‌ها فرق می‌گذره و فاصله شون زیاد میشه…اما قبول دارم توی ایران بیشتر شکل طیفه.

    • خوبه که روند طبیعی براتون جواب داده…این مواردی که من می‍‍گم شما خیلی خوب هم باهاشون هم کلام میشی و فکر می کنی توی دایره دوستهای هم هستید، تا وقتی که یه جایی دم روباهش می‌زنه بیرون!

پاسخ دادن به مریم لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>