هدیه ی شب قدری

ماه رمضون در شکل فعلی واقعا قابل قبول نیست. یا برای بندگان دور از معرفت و بی بصیرتی مثل من لااقل قابل قبول نیست. تازه این غیرقابل قبول بودن در شرایطیه که خود من خوشبختانه به خاطر شیر دادن به مریم روزه نمی گیرم و فقط از برکات روزه داری دیگران دارم بهره مند میشم.

همه داغونن به معنی واقعی کلمه. زندگی نظم خودش رو صد و پنجاه درصد از دست داده. به ضرص قاطع (درستش اینه؟!) میگم همه دارند روز شماری می کنند که این وضعیت بحرانی اضطراری غیر قابل تحمل کی تموم میشه. خوب عزیزان دل برادر، این ماه قرار بوده ماه مهمانی خدا باشه، ماه رحمت، نه ماه جهنم  و ماه زحمت. غیر از لاغری که احتمالا آرزوی بخش قابل توجهی از مومنین محترمه چه بهره ای از این وضع روزه گرفتن میشه برد؟ ( منظورم همچنان بندگان خیلی بی بصیرته. بابصیرتها برای ما هم دعا کنند. خوش به حالشون!). زندگی نمیشه کرد. دید و بازدیدی اگر هست با مشقت بسیار همراهه. خرید نمیشه کرد. کار اداری نمیشه کرد. کلاس نمیشه رفت. کار نمیشه کرد. همه چی تعطیله یا اگر غیر قابل تعطیله با حداقل ممکن در حال اجراست. نیازی نیست من توضیح بدم با همین بصیرت حداقلی عمق فاجعه کاملا معلومه. خوب با عقل جور در میاد که خدا چنین چیزی خواسته باشه؟

هدیه شب قدر من به شما این دو مقاله است از دکتر فنایی (در واقع باید بگم هدیه دکتر فنایی! من که کاری نکردم)، که البته قراره ادامه هم داشته باشه، و توش به این مساله پرداخته شده که آیا واقعا خدا از ما خواسته چنین روزه هایی بگیریم یا این حکم شرعی مبتنی بر فرضیاتیه که نیاز به بررسی مجدد دارند. من عنوان دو مقاله رو می گذارم ولی لینک نمی کنم جهت فیلی نشدن وبلاگ چون در یک سایت معلوم الحال منتشر شدند! اگر در دسترسی بهشون مشکل داشتید به من ایمیل بزنید یا کامنت بگذارید.

مقاله اول

درباب تعیین اوقات شرعی و کیفیّت روزه‌داری در روزهای بلند

مقاله دوم

نقد پارادایم سنتی در اجتهاد

4 دیدگاه در “هدیه ی شب قدری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>