پست بیستم

امروز می خواستم قربون صدفه به انگلیسی رو براتون بنویسم. از یکی از همین برنامه های کودک یاد گرفتم به اسم Baby Jake. یه داداش کوچولوئه تو یه خانواده دوازده نفره! که داداش یکی قبل از اون زبونش رو می فهمه و از زبون اون ماجرا تعریف می کنه و اینا…بعد دقیقا قبل از تیتراژ این دو تا داداش رو تو بغل هم نشون میده و داداش بزرگه یه چیزایی میگه که عین قربون صدقه ماست! یه چیزی تو مایه های Boincy bouncy wobbly bubbly gurgling burbling Jake !( من از خودم در آوردم ها فقط شبیه ایناست  و خیلی هم طولانی تره به نظرم) ولی آنلاین نتونستم متنش رو پیدا کنم. اگر فردا پاش بودم و تونستم بنویسم براتون می گذارمش! این هم برای اینکه پست بیستم منتشر شده باشه فقط.

2 دیدگاه در “پست بیستم

  1. هاهاهاها!! به نظر من دیدن کارتون و برنامه های بچه ها کلا با بچه ها بودن خیلی به جا افتادن در محیط اجنبی ها کمک میکنه! تجربه خوبی در این مورد دارم . روزهای خوبی رو با یه دختر کوچولو گذروندم که البته از آشناها بود و خیلی ازش چیزی یاد گرفتم. الان خانومی شده واسه خودش و علاقمند به ایران و مخصوصا غذاهای ایرانی :) ( مامان و باباش از اون انگلیسیهایی بودن که واسه نهاریا شام ۲ تا دونه سوسیس مینداختن تو مایکروفر!!!!!)

    • آره کاملا درسته..خوب شما که با اینا بودید ، با چی سیر می شدند آخرش؟ من هنوز هم رمز سیر شدن اینها رو با این “دو تا سوسیس ها!” نفهمیدم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>