من‌درآوردی‌جات

اون زمانی که من شروع به روزه گرفتن کردم و تا مدتها بعدش، یک مبدا زمانی در شبانه روز وجود داشت به اسم اذان صبح. توی ماه رمضون وقتی اذان صبح می‌شد نباید چیزی می‌خوردی. این مبدا در تمام سال هم وجود داره به این صورت که بعد از اذان صبح، باید نماز صبح خوند.

کم کم به مرور زمان صدا و سیمای ج.ا. اذان که می‌گفت، نماز هم پخش می‌کرد، چه صبح چه ظهر چه شب. مدتی بعد، ماه رمضون که می‌شد اذان صبح که گفته می‌شد،نماز رو با چند دقیقه تاخیر پخش می‌کرد و زیرنویس هم می‌کرد که نماز صبح رو از کی میشه خوند که این کی، دیگه وقت اذان صبح نبود یک زمان دیگه بود مدتی بعد از اذان صبح.

امسال که از تقویم شرعی مرکز اسلامی داریم استفاده می‌کنیم رسما یک مبدا زمانی دیگه اضافه شده به اسم زمان امساک. بر عکس صدا و سیما که با اذان صبح، خوردن متوقف می‌شد و مدتی بعد اجازه نماز خوندن صادر می‌کردند، این زمان امساک قبل از اذانه، بعدش نباید چیزی بخوری. اونوقت یه مدت بعدش اذان صبحه که میشه بعدش نماز خوند. نمی‌دونم مدل صدا و سیما امسال چه جوری شده.

این من درآوردی، کلهم شروعش به چند سال بعد از روزه گرفتن من بر می‌گرده، تو همین مدت هم من دو نسخه زمان نماز مدتی بعد از اذان، و زمان امساک مدتی  قبل از اذان ازش دیدم. هیچ تردیدی هم ندارم که در۱۵ سال قبل (۱۴۰۰ سال قبل رو هم ۹۹٪ مطمئنم!) یه نقطه زمانی بوده به اسم نماز صبح که پایان خوردن و شروع زمان نماز صبح بوده. کل دوره زمانی این تغییرات به ۱۰ سال نمی‌رسه. ولی همین الان هم به قدری جدی شده که حتی یه جا دیدم یکی پرسیده بود زمان امساک کیه؟ معلومه که دو سه سال دیگه دندون روی جگر بگذاریم چقدر قضیه جدی‌تر خواهد شد و چه بخش مهمی از ماه رمضون و روزه گرفتن و تقویم‌های شرعی میشه. اینایی که تو ده سال می‌تونند اینطوری مفهوم جدید بسازند و وارد کنند و جا بندازند، تو ۱۴۰۰ سال چه کرده‌اند خدا عالمه!

++توضیح: از امتحان تافل متشکریم که اگر نبود من هرگز این همه وقت برای انجام همه کارهای مورد علاقه پشت گوش انداخته شده از جمله نوشتن در وبلاگ نمی‌یافتم :))