بالاخره یک کتاب تموم کردم!

نمی دونم این مریضی که نمی تونستم کتاب بخونم از کی شروع شده بود ولی مثل اینکه رو به بهبوده…موفق شدم کتاب خیره به خورشید ، نوشته اروین یالوم با ترجمه مهدی غبرایی رو تموم کنم. کتاب عالی بود و ترجمه نه چندان عالی ( یعنی یا انگلیسی بخونید یا ترجمه های دیگه رو امتحان کنید. بخشهایی هست که من هنوز هم نفهمیدم منظور نویسنده بیچاره چی بود.)
ولی اولین کتابی بود که با یک دید ماتریالیستی قشنگ نوشته شده بود و از استدلالهای صد تا یه غاز مدل داوکینزی توش خبری نبود. در واقع کتاب با احترام کامل برای همه عقاید نوشته شده طوری که با هر جهان بینی ای میشه ازش لذت برد.
با خوندنش تونستم ببینم دنیا و حتی مرگ با اون دیدگاه هم میتونه کاملا دلچسب باشه. این چیزی بود که همیشه برام سوال بود، که بدون اعتقاد به زندگی پس از مرگ، چطور میشه با مرگ کنار اومد. این کتاب به این سوال جواب میده.

الان هم دارم کتاب صوتی خاطرات تاج السلطنه رو با صدای پروین گوش میدم. قشنگه، شنیدن فارسی سلیس و روان هم واقعا لذت بخشه. برای مریم هم خوبه. خلاصه یهویی نه تنها اون مریضی ام خوب شد به دنیای کتاب صوتی هم وارد شدم.

تحویل سال ۲۰۱۴ و کلارنس

تحویل سال ۲۰۱۳ میلادی به سال ۲۰۱۴، برام یکی از بهترین تحویل سالهای عمرم بود. این بهترین بودن رو هم اول از همه مدیون زحمات خدا هستم و بعد امیر همراه همیشگی و عزیزم.
دوست دارم همیشه به یادم بمونه، برای همین این پست رو نوشتم.ولی چرایی و چگونگی اش بمونه بین خودمون سه تا!