سيزده رجب

نمي دونم چرا تولد امام علي به جاي شادي، غمگينم كرده. شايد براي اينكه بيشتر نبودنش رو به ياد آدم مياره. البته خوشحالم اگر علي رو نديدم، انسان علي وار ديدم، و دنبال علي نما هم راه نيفتادم. خدا رو شكر.

دنبال چيزي براي شنيدن به اين مناسبت مي گشتم كه توي يوتوب سخنراني سيزده رجب آيت الله منتظري رو پيدا كردم. يادش گرامي. ياد شاگرد برحقش، يكي از پاك ترين نشانه هاي خدا كه از نزديك ديدم، مرحوم احمد قابل هم گرامي. انشالله كه علي هم نشينشون و راهشون پررهرو باشه. هر دو شون هم حسابي از فيض حكومت علي زمان بهره مند شدند، و ازين به بعدش رو نمي نويسم كه گفتن نداره!

شما (و آنها!) اگر خوبيد اگر بد، من برم خودم را باشم كه، هر كسي آن بدرود عاقبت كار كه كاشت.