پست دهم

امشب دیگه من نمیرم روی منبر، یه منبر خوب پیدا کردم اون رو باهاتون به اشتراک میذارم.

اینجا رو بخونید.

گزیده هایی از متن:

“وقتی میخواهیم یک فیلم مورد علاقه مان را نگاه کنیم یا کتاب مورد علاقه مان را بخوانیم همه چیز متمرکز بر همان نقطه است؛ اما همینکه عزم دو لقمه «قل هوالله» داریم و سجاده ای پهن میکنیم حکایت غیر از این است. یعنی «تکبیرة الاحرام» را که می گوییم غوغا می شود. انگار دستی پنهان؛ هرآنچه فراموش شده و حتی در روال عادی در برابر چشمانمان مجسم نمی شود را یکباره در ظرف خیال ما سرریز می کند.”

الا که درون من و تو انباشـــــــــته است … از عصبانیت های کاری و لجاجت های قوم و خویشی و لذتهای دم دستی و وعده های تکراری و گمشده های ریز ریز شده؛ تقصیر نماز چیست!؟ جناب نماز که کار خودش را به خوبی انجام میدهد. او تو را پرواز میدهد به ضمیر و غواصی می کند در عمق اندوخته های ما.”

دیروز داشتم روی یه موضوعی خیلی فکر میکردم و مثل یویو تو اتاق این طرف و اون طرف می رفتم، یه لحظه متوجه شدم اگه شروع کنم به نماز با تمرکز کامل می تونم به موضوع مورد نظرم فکر کنم و دیگه نیازی به دور زدن دور اتاق نیست! دیشب چشمم به این متن افتاد، واقعا درست نوشته. تا حالا به نماز اینطوری نگاه نکرده بودم. بیشتر نمی نویسم، خود متن رو بخونید. کلا هم قدر اون وبلاگ و نویسنده اش رو بدونید.

یک دیدگاه

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.