پست هفتم

امان از این دنیای مردسالارانه. بعد از این همه سال و این همه بحث و این همه مبارزه و این همه گفتگو، واقعا برای خیلی ها فمینیسم و مردسالاری واژه هایی هستند که دیگه از مد افتاده و روزگارشون گذشته ولی واقعا خیلی خیلی این طور نیست. چنان که از اون پست یک روز زندگی معلومه من توی روز خیلی برنامه کودک می بینم. امروز داشتم سعی می کردم از دید مریم (با این فرض که یک کم بزرگتر باشه و واقعا دنبال کنه برنامه ها رو) نگاه کنم ببینم چی خیلی جذبم می کنه. بعد دیدم در حدی که من دیدم که خیلی هم حد زیادی نیست، هیچ قهرمان دختری توی برنامه های کارتونی شبکه CBeebies وجود نداره (این شبکه بی بی سی مخصوص خردسالانه، یه دونه CBBC هم هست برای کودکان و نوجوانان). البته من همه برنامه های این شبکه رو ندیدم، اون یکی شبکه و بقیه شبکه های کودک رو هم همینطور. ولی تو همین شبکه مایک د نایت!، تری فو تام، و جیسون سه تا نقش اصلی پسر هستند هر کدوم توی یک مجموعه، ولی قهرمان دختری من ندیدم. البته کارتونی هست که شخصیت اصلی دختر باشه مثلا سارا اند داک! یا روزی، ولی اون شخصیت اصلا از اون مدل قهرمانی که یه چیزی رو متحول می کنه یا یه مشکلی رو حل می کنه نیست.این مسئله خیلی برام عجیب بود اونقدر که هنوز هم فکر می کنم باید چیزی باشه من ندیدمش.

تو بچگی ما تلویزیون ایران پر بود از این دخترهایی که به نوعی قهرمان بودند و مشکل گشا! مثلا ممول، پرین، جولی توی دوقلوها، حنا ، حتی لوسیمی به نوعی، آنت، و …. که من واقعا دوستشون داشتم. تنها مورد اینقدر پسرونه ای که یادم میاد فوتبالیستهاست. خیلی عجیبه برام که دو دهه بعد از اون زمان تو کشوری که قراره در این زمینه ها جلوتر از ایران باشه یه دختربچه بخواد با دیدن همچین برنامه هایی (و بدون هیچ گزینه مشابه دخترونه ای) بزرگ بشه. البته احتمالا سعی می کنم کمتر تری فو تام و مایک د نایت ببینه ولی واقعا خجالت داره این وضعیت. به نظرم فقط مامان دختر بچه ها نیستند که باید نگران این وضع باشند،  من اتفاقا اگر من پسر داشتم در این مورد بیشتر نگران بودم. به نظرم یاد دادن نوع درست رابطه زن و مرد، به یک پسر توی این شرایط خیلی سختتره تا به یک دختر ( کلا در مورد هر مسئله ای، مظلوم رو راحتتر میشه آگاه کرد به وضعیت غلط تا ظالم!)، و البته من بعضی وقتها زیادی کمال پرست میشم، خودم می دونم!

6 دیدگاه

  1. منم این هم خیلی برام عجیبه و هم حرصم رو در میاره. یه همکلاسی داشتم پاکستانی بود. اون هم حتی براش عجیب بود که ما ۱۰۰ نفر بودیم فقط یه دختر امریکایی همکلاسی‌مون بود. همه‌اش تو تلویزیون آینده بچه‌ها رو که نشون می‌ده پسرا فضانورد و دانشمند دخترا طراح مد و رقاص. نه اینکه بگم یکی خوبه و یکی بد. ولی استریوتایپ بیخود.

    1. آره دقیقا اون شخصیت دخترا همه اش صورتی و رمانتیک و اینا بعد پسرها نجات دهنده همه از دامن مشکلات! خیلی عجیبه برام که کسی اعتراض نمی کنه.

      1. یه عده اعتراض می‌کنن. ولی کلا خیلی‌اش مساله سرمایه‌داریه. اینکه تو بخوای به وضع موجود دامن بزنی تا بیشتر و بیشتر چیزات رو بفروشی.

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.